Home

Deze pagina is in ontwikkeling en dat zal ook zo blijven. Er zijn immers continu nieuwe ontwikkelingen. Neem gerust een kijkje.

Op 23 juni 2007 hebben we (mijn vrouw en ik) er een pony bij gekocht. Het is een tinker-merrie, geboren in januari 2005 en ze heet Phoebe. Op deze site komen alle belevenissen, avonturen en dagelijkse beslommeringen van Phoebe te staan.


Phoebe toen ze 2 jaar en 10 maanden was.

De gehele verzorging, africhting en omgang doen we in de stijl van natural horsemanship. Voor mij is dat dé manier om met paarden om te gaan. Voor mij voelt dat ook aan als vanzelfsprekend / natuurlijk. Door natural horsemanship bouw je een speciale band op met je paard die voor het paard ook natuurlijk is. Het paard begrijpt wat je doet en krijgt vertrouwen in je. Deze site belicht verschillende aspecten van natural horsemanship. Er is niet één gouden weg die je moet bewandelen om verder te komen met natural horsemanship. Je kan er je eigen interpretatie aan geven. Bovendien is elk paard en elke eigenaar verschillend. Wel zijn er een aantal basistechnieken, basisoefeningen die het paard van nature begrijpt. Juist hiermee bouw je een speciale vertrouwensband op met je paard. Bewust of onbewust misbruik maken van basistechnieken of oefeningen kan funest zijn, omdat het paard je dan misschien niet meer vertrouwd. Het is zeer moeilijk om met een paard dat geen vertrouwen meer in je heeft iets op te bouwen.

Meer over natural horsemanship vind je bij de andere onderwerpen op deze site. Wanneer Phoebe ver genoeg is, zal ze western bereden worden. Behalve voor mooie buitenritten heb ik zelf een lichte voorkeur naar de reining, een toch wel vrij spectaculair onderdeel van de westernsport. Zie: Training: Reining

Hier onder kan je een filmpje zien van Phoebe als veulen, waarin ze van nature al in galop versneld en weer vertraagd, galopwissels en sliding-stops maakt.

Een veulen / jong paard moet af en toe gek kunnen doen en daar de ruimte voor hebben. Hier onder zie je een rondspringende, bokkende Phoebe.  

Hier onder: Sneeuwpret: spelenderwijs oefent ze in het maken van mooie sliding stops en rollbacks.

Tinkers (vooral jonge tinkers) staan er om bekend dat ze af en toe nogal lomp kunnen zijn. Lomp is niet helemaal het goede woord. Ze zijn leergierig en proberen veel uit. Juist omdat ze veel uitproberen, kan dat als lomp overkomen. Af en toe heeft onze tinkywinky wondjes, zelf aan de binnenkant van het been, zonder dat daar enige aanleiding toe is. Er zijn geen uitstekende spijkers, alles is goed zichtbaar voor Phoebe, ze kan alle kanten op en wordt niet extreem kort gehouden / kort vast gezet. Ze is af en toe gewoon onbenullig.

Als voorbeeld dit video-fragment van Phoebe als veulen waarin ze erg onbenullig is.

Phoebe is niet 100% tinker, maar is een kruising tinker x tinker/appaloosa. Ze is dus voor 3/4 tinker en voor 1/4 appaloosa. Aan de andere kant: tinkers zijn ontstaan uit allerlei kruisingen, dus wanneer is een paard een tinker? Op deze foto zie je Phoebe die net uit de trailer is nadat we haar hadden gekocht. Ze had al eerder in een trailer gestaan, maar was er nog nooit in vervoerd. Bij het wegrijden schreeuwde ze nog naar haar moeder en de andere paardjes waar ze bij in de wei stond en nauurlijk ook naar haar vorige baasjes. We reden heel voorzichtig weg. Op de eerste rotonde ging het even mis: we reden heel langzaam, toch viel ze in de bocht. In no time had ze geleerd hoe ze evenwicht moest houden.

Boven: Toen ze op haar nieuwe adres uit de trailer kwam, keek ze echt zo van "Hé? waar ben ik nou beland?". Op haar nieuwe plek was ze al snel gewend.

Onder: Phoebe had op de tweede dag al haar kameraadje gevonden: Mirak, een jaarling kruising haflinger x arabier.

Het is alleen maar goed als jonge dieren bij elkaar staan. Dan kunnen ze tenminste (met elkaar) kind zijn en zich sociaal ontwikkelen. Ook krijgen ze dan voldoende beweging omdat ze met elkaar ravotten. Een jong paard tussen alleen maar oudere paarden is niet goed. De kans is groot dat ze dan gedragsproblemen ontwikkelen omdat ze geen kindertijd hebben meegemaakt waarin ze echt kind kunnen zijn. Een jong paard tussen oudere paarden zal veel te veel op de plek worden gezet en dat gedrag gaan kopiëren.

Op 1 oktober 2007 hebben we phoebe overgeplaatst, dichter bij huis waar ook het paard van mijn vrouw staat. Vooraf hadden we nog een paar keer geoefend met de trailer in gaan. Dat deed ze netjes. Als beloning kreeg ze of een snoepje of we zorgden ervoor dat er een hooinet in de trailer hing zodat ze wat kon eten. Toen we haar op haar nieuwe plek uit de trailer haalden, was ze erg bezweet. Ze had zich erg druk gemaakt, maar was gedurende de rit erg braaf geweest.

We hebben phoebe in de wei gezet bij haar nieuwe (nog te maken) vriendjes: een fjord en de haflinger . We zijn een drie kwartier blijven kijken en het leek allemaal goed te gaan. Maar toen we weg gingen, begon het gedonder. De fjord nam mijn positie als leider in en ging Phoebe de hele wei doorjagen. Het ging er hard aan toe: de graszoden vlogen in het rond en de fjord heeft Phoebe een flinke knauw in de rug gegeven. Phoebe is direct in de wei ernaast gezet, bij een andere fjord. Daar heeft ze een week gestaan. Wanneer de paarden elkaar tegenkwamen bij het afzetlint tussen de weilanden in, werd er eerst naar elkaar gedreigd. Dit dreigen werd steeds minder. Na een paar dagen begonnen ze bij elkaar in de manen te friemelen, als blijk van vriendschap. Ze hadden elkaar dus geaccepteerd. Vanaf dat moment hebben we Phoebe, samen met de 1e fjord en de hafkinger bij elkaar in de wei gezet. Dat gaf geen problemen meer. De paardjes kunnen het nu prima met elkaar vinden. Wel is er een bepaalde rangorde, maar dat is natuurlijk in een kudde. De andere fjord blijft in de wei naast Phoebe, de 1e fjord en de haflinger. De 2e fjord wordt namelijk van gras al dik en staat daarom op een hele schrale wei. Phoebe, de 1e fjord en de haflinger hebben meer gras nodig. Phoebe omdat ze nog in de groei is, de 1e fjord en de haflinger omdat die veel werken. Naast gras krijgt Phoebe dagelijks een beetje muesli. Gewoon omdat ze het nodig heeft, maar meestal nadat we samen iets hebben gedaan / ze aan het werk is geweest. Het is dan ook meteen een beloning. Wat ik doe met een jong paard? Wandelen aan het halster, ook langs de weg, in de buurt van de spoorwegovergang, op plekken waar regelmatig trekkers en vrachtwagens rijden. Trail (westernonderdeel, een soort van parcour met hindernissen) aan het halster. Longeren. Los in de bak horsemanship-oefeningetjes doen.

Het is nu 10 oktober 2007. Phoebe is nu 2 jaar en bijna 9 maanden. In die paar maanden dat we haar hebben is ze flink gegroeid. Vergelijk onderstaande foto's maar eens met de bovenstaande.


Wat we veel doen is met phoebe buiten wandelen aan het halster, we kunnen dan allerlei dingen doen voor "trail-in-hand", zoals slalom tussen bomen door, lopen, halt houden, achterwaards, draf enzovoorts. Tevens wordt ze dan gaandeweg verkeersmak en went aan andere paarden / pony's die haar naschreeuwen vanuit hun wei. Ook went ze aan koeien en andere dieren. In ons geval aan onder andere honden, rendieren, bonte pony's, vogels die vanuit de struiken ineens opvliegen.

[Omhoog]